Navigatie overslaan
Vrijwilligerswerk Waddinxveen Home
  • Vrijwilligersacademie
  • Over ons
  • Contact
  • Nieuws en informatie
Account aanmakenLog in

Contact

  • Gouweplein 1, 2741 MW Waddinxveen, Nederland
  • [email protected]
  • 0182 - 60 17 29

Vrijwilligerswerk Waddinxveen

  • Vrijwilligers
  • Organisaties
  • Academie
  • Nieuws
  • Over ons

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring

Powered by Deedmob tools

Post | januari 2024 | Vrijwilliger aan het woord | 3 min lezen

Vrijwilliger aan het woord: Piet is chauffeur bij Seniorenvervoer Palet Welzijn

Door

Caroline Schillemans
Vrijwilliger achter het stuur in de auto

In de rubriek "Vrijwilliger aan het woord" geven we enthousiaste vrijwilligers de kans om over hun vrijwilligerswerk te vertellen. Wat maakt hun werk nou zo leuk, bijzonder, interessant en waardevol? Deze keer geven we het woord aan Piet, hij is vrijwillige chauffeur bij Palet Welzijn in Waddinxveen.


Ik ben Piet Noorlander, 69 jaar, woon ruim 43 jaar in de Vondelwijk te Waddinxveen en ben sinds augustus 2019 met pensioen. Onder het mom van 'stilzitten kunnen we altijd nog' ben ik na de coronapandemie, als vrijwilliger, 5 werkdagen per week beschikbaar als chauffeur voor het door Palet Welzijn (PW) georganiseerde seniorenvervoer in Waddinxveen en omgeving.

Het leek mij een zinvolle dagbesteding om, juist ook in combinatie met mijn hobby autorijden, ouderen te vervoeren naar en van bestemmingen, die zij op eigen kracht en gelegenheid niet kunnen bereiken. Denk hierbij o.a. aan het Anne Frank Centrum en het Groene Hart Ziekenhuis, maar ook aan de huisarts, de fysio en de kapper.


En... zinvol is het! Juist ook op momenten (meestal overdag), dat hun (klein)kinderen opa en/of oma niet kunnen brengen of halen.


In de ruim 1½ jaar, dat ik dit vrijwilligerswerk doe, maakte ik zo'n 380 ritjes en vervoerde daarbij ongeveer 120 verschillende personen, over het algemeen alleenstaande vrouwen. Een flink aantal zat al meer in mijn auto dan mijn echtgenote. Het voorziet in een grote behoefte en niemand uitgezonderd is iedere senior ontzettend blij met deze vorm van vervoer. De gemiddelde leeftijd ligt ruim boven de 80, met uitschieters van dik boven de 90, maar dat is ze lang niet altijd aan te zien. De eventuele rollator gaat opgevouwen mee in de laadruimte en persoonlijke ondersteuning met arm of hand hoort bij het vervoer.


Onderweg is het zelden stil. Gesprekken over hun jeugd, hun overleden echtgenoot, hun voormalige werk, de [(achter)klein]kinderen, hun hobby's, de politiek, de toestand in de wereld, hun medische zorgen en uiteraard ook het weer. Leuke, lachwekkende, maar ook trieste verhalen, het komt allemaal voorbij. Ook hoor ik nogal eens commentaar op andere verkeersdeelnemers, hetgeen veelal niet getuigt van kennis van zaken op dit gebied. Zelfs de sticker op het dashboard in mijn auto 'Misbruik Gods naam niet' geeft menig (positieve) reactie. Vaak zijn ritjes te kort om het hele verhaal te horen. Gaan we een volgende rit gewoon verder. Ik realiseer me, dat ik door hun eenzaamheid voor deze mensen een soort praatpaal ben. Vind ik prima, horen, zien en zwijgen. Zo vang je met dit vervoer twee vliegen in één klap.


Hebben die oudjes ook humor? Zeker. Een enigszins gezette old lady, die niet al te makkelijk was ingestapt: "Chauffeur, sinds mijn 20e ben ik iets aangekomen. Wilt u de gordel voor mij vastmaken?" Dit soort kan ik wel waarderen.

Wordt het wel eens 'te eigen'? Dat gevaar zit er altijd in, maar naast de door PW gegeven adviezen hanteer ik ongemerkt een beroepsmatige afstand, zonder afhoudend te zijn.


Nog een weetje? Op weekbasis rijd ik, gemiddeld en globaal geschat, zo'n 70 km. Op jaarbasis, met aftrek van vakanties en 'vrije dagen' is dat ruim 3.000 km. Van de vergoeding wordt je zeker niet rijk, maar ik kom er, qua brandstof en onderhoud, ook niets aan tekort. En de fooi/tip, die ik met regelmaat ontvang, getuigt van hún gevoel, dat ik ze veilig heb vervoerd.

Met deze vorm van vrijwilligerswerk heb ik de juiste keuze gemaakt. Daarnaast houd ik nog genoeg vrije tijd over voor nog ander vrijwilligerswerk en persoonlijke zaken. En een 'vrije dag' of 'vrije week' is geen enkel probleem. Voorlopig wil ik nog niet achter de geraniums gaan zitten en hoop ik op deze manier het leven van deze categorie Waddinxveners nog lange tijd te veraangenamen.


En... men kan bij het seniorenvervoer zeker nog chauffeurs gebruiken! Denk er eens over na!


Ben je geïnspireerd door het verhaal van Piet en wil je zelf ook aan de slag als vrijwillige chauffeur?


Neem contact op met Gerda van Herk van Palet Welzijn, zij vertelt je graag wat de mogelijkheden zijn!

Je kunt haar bereiken op: 06-29 01 78 90

Bekijk hier de actuele vrijwilligersvacatures van Palet Welzijn Waddinxveen
Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
Portret van Ingrid van der Meer. Buurtbemiddelaar van Kwadraad

Vrijwilliger aan het woord: Ingrid is Buurtbemiddelaar

| Vrijwilliger aan het woord

“Wat verschillend lijkt, maken we gemeenschappelijk.” Als buurtbemiddelaar help ik buren die vastlopen in hun contact met elkaar. Denk aan geluidsoverlast, irritaties of misverstanden. Vaak lijken de verschillen groot, maar in een gesprek blijkt dat mensen meer gemeen hebben dan ze denken. Buurtbemiddeling is laagdrempelig, kosteloos en vertrouwelijk. We werken altijd met twee bemiddelaars. Eerst luisteren we naar beide partijen apart, en als iedereen dat ziet zitten, organiseren we een gezamenlijk gesprek op neutrale locatie. In dat gesprek begeleiden wij, als vrijwilligers, het proces. De oplossingen? Die komen van de buren zelf. En dat is ook de kracht ervan. Ik doe dit werk nu een aantal jaren in Bodegraven-Reeuwijk en Waddinxveen naast mijn baan. Het mooiste is om te zien hoe mensen opluchting ervaren als ze eindelijk weer met elkaar kunnen praten. Zoals bij een burenconflict waar mensen zelfs wilden verhuizen. Na het gesprek begrepen ze elkaar weer en besloten ze te blijven – sterker nog, ze helpen elkaar nu waar het kan. Heb je zelf spanningen met je buren? Wacht dan niet te lang. Een conflict wordt zelden vanzelf kleiner. Buurtbemiddeling kan echt het verschil maken! Ben jij goed in luisteren, blijf je rustig in spannende situaties en geloof je in het herstel van contact? Dan is buurtbemiddeling misschien ook iets voor jou. We kunnen zeker extra bemiddelaars gebruiken! Stuur een mail naar [email protected] . De coördinator maakt graag kennis met je om te bespreken wat ervoor nodig is om aan de slag te gaan als buurtbemiddelaar. Wil je eerst meer weten of direct reageren? Bekijk dan de vacature op de vacaturebank! Samen maken we buurten weer leefbaar.
Lees meer
Voorkant van het pand van Cultuurhuys De Kroon

Vrijwilliger aan het woord: Ruud over zijn vrijwilligerswerk als gastheer bij Cultuurhuys De Kroon

| Vrijwilliger aan het woord

Vrijwilliger aan het woord: Ruud vertelt over zijn vrijwilligerswerk als gastheer bij Cultuurhuys De Kroon.
Lees meer

Vrijwilliger aan het woord: Marieke is Steunouder

| Vrijwilliger aan het woord

In de rubriek "Vrijwilliger aan het woord" geven we enthousiaste vrijwilligers de kans om over hun vrijwilligerswerk te vertellen. Wat maakt hun werk nou zo leuk, bijzonder, interessant en waardevol? Deze keer vertelt Marieke over haar vrijwilligerswerk als steunouder. Waarom heb je ervoor gekozen om steunouder te worden? Wij hebben zelf een gezin met drie jongens tussen de 6 en 13 jaar. Bij ons staat de deur altijd open, niet alleen voor vriendjes van de kinderen maar ook om iets moois te betekenen voor een ander. Wij hebben het goed met elkaar, daardoor is het voor ons mogelijk om iets extra’s te doen voor een ander. Hoe verliep de aanmelding bij Steunouder? Via de basisschool waar onze kinderen naar school gaan, kwam een oproep voorbij over Steunouder. De school mailde ons ook persoonlijk over dit initiatief met de vraag of dit iets voor ons zou kunnen zijn. Daardoor werden we nieuwsgierig en besloten we contact op te nemen met Sandy van Gageldonk, de coördinator van Steunouder in Waddinxveen. Na een fijn gesprek met haar besloten wij om ons als vrijwilliger aan te melden en te bekijken wat er op ons pad zou komen. Hoe is het nu om steunouder te zijn? Sinds februari 2023 komt er ieder woensdag een lief meisje van drie jaar naar ons toe. Zij voelt zich helemaal thuis en is onderdeel van ons jongens gezin. Van tevoren had ik niet verwacht dat het naast hulp bieden voor een ander juist ook voor ons zo leuk zou zijn! Als onze jongens op school zitten draait ze gewoon mee in mijn ritme thuis. Ze gaat mee met boodschappen doen en wandelen in het park. Hier en daar hebben wij inmiddels wat meisjes speelgoed in huis, alhoewel ze zich ook prima vermaakt met wat we al in huis hebben. De jongens kijken zelfs uit naar de dag dat ze komt! Zij genieten als ze uit school komen of vrij zijn van haar gezelligheid. Zij zijn dol op haar en vertellen ook aan anderen hoe leuk ze het vinden dat zij wekelijks bij ons over de vloer komt! Wij zijn blij met onze keuze om als steungezin van betekenis te zijn voor een ander gezin en hiermee de ouders te helpen om weer in hun kracht te komen. We hopen dit nog lang te kunnen doen! De ervaring van de moeder van het meisje Als ouder wil je altijd dat doen, wat het beste is voor je kind. Maar soms merk je dat je kind iets anders nodig heeft, dan wat haar vader en ik haar kunnen geven. Door mijn persoonlijke omstandigheden kost alles mij meer energie. Ik kan haar niet altijd alle aandacht geven die ik haar zo willen geven. Ons steungezin genieten van ons dochtertje, en dat is heel geruststellend voor ons. Gewoon even alle aandacht, dat is zo waardevol!
Lees meer